1.13 ช่างช่อ – ตุงล้านนา
ตุง
จัดเป็นเครื่องสักการะตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
เป็นสิ่งที่ทำขึ้นเพื่อใช้ในงานพิธีกรรมทางศาสนาพุทธทั้งในงานมงคล และอวมงคลต่าง ๆ
โดยมีขนาดรูปทรง และรายละเอียดด้านวัสดุแตกต่างกันไปตามความเชื่อ และพิธีกรรม
ตลอดจนความนิยมในแต่ละท้องถิ่นด้วยการทำตุงล้านนาจัดทำขึ้นเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา
สร้างให้แก่ตนเอง และผู้ล่วงลับไปแล้วประดับตกแต่งศาสนสถาน ศาสนวัตถุเพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง
เพื่อสะเดาะห์ ขจัดภัยพิบัติต่าง ๆ และใช้ในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ เช่น
พิธีสวดมนต์ พิธีสืบชะตา การตั้งธรรมหลวงงานปอยหลวง ทอดกฐิน งานปีใหม่ หรือประเพณี
สงกรานต์ เป็นต้น ตุงเดี่ยว หรือตุงคาคิง สำหรับบูชาแทนตนเอง ให้ต้นเองมีความสุข
หรือเป็นการสะเดาะห์เคราะห์ ส่วนตุงไส้หมู สำหรับูชาพระเจดีย์ พระธาตุทั้งหลาย
ตุงไจย สำหรับบูชาพระพุทธรูปเพื่อสร้างความสวัสดีมีชัย และช่อหรือธงชัย
สำหรับปักเครื่องบูชาต่างๆ จึงถือได้ว่า “ตุง”
เป็นสัญลักษณ์ของชาวล้านนาอีกสิ่งหนึ่งที่ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เพื่อสืบทอดให้ชนรุ่นหลังได้ศึกษาต่อไปวัดศรีสุพรรณ ตั้งอยู่ที่ถนนวัวลาย ตำบลหายยา อำเภอเมือง สร้างขี้นเมือพุทธศักราช 2043 รัฐสมัยของพระเจ้าเมืองแก้ว กษัตริย์ในราชวงค์มังราย และทำการผูก พันธสีมาพระอุโบสถ พุทธศักราช 2052 ใช้เป็นที่ทำสังฆกรรมของคณะสงฆ์ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธปาฏิหารย์ (พระเจ้า 500 ปี) ของวัดศรีสุพรรณมาโดยตลอด และอุโบสถหลังนี้ได้ชำรุดทรุดโทรมลงจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม และจะได้มีการสร้างอุโบสถใหม่เป็นอุโบสถเงิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น